nl
X

Er zijn nog geen producten in uw winkelwagen geplaatst.

Stevia en Stevia , een wereld van verschil!

STEVIA

We kennen inmiddels de naam allemaal wel, is het niet via eigen gebruik, dan wel via „horen en zeggen” middels media en internet.
Inmiddels hebben we er dan ook allemaal een mening over.

Er wordt ontzettend veel over geschreven en ook over gediscusseerd.
In dit artikel geef ik naast alle achtergrond informatie over stevia ook informatie over de verschillen tussen „echte” stevia en „nep-stevia”.

Want daar is ook vooral de verwarring ontstaan.

 

PLANTJE UIT PARAGUAY

Stevia is van oorsprong afkomstig uit Paraguay. De Indiaanse bevolking gebruiken het plantje al meer dan 1500 jaren om hun voeding mee te verrijken/te zoeten.  Pas aan het eind van de 19 e eeuw ontstond er in West Europa interesse voor stevia.

De wereldwijde opmars begon. Na eeuwenlange wilde oogsten begon in 1909 (Paraguay) het cultiveren van de plant en werden er grote plantages aangelegd.  Pas in 1931 lukte het om de stevioside (dit is het stofje in de plant die de plant zijn zoetkracht geeft) te kristalliseren.

Het extract was liefst 300 keer zoeter dan gewone suiker en ook werd het extract veilig gebleken voor consumptie. Vanaf dat moment kwam stevioside pas echt goed op de kaart, dit vooral ook omdat er destijds al naarstig werd gezocht naar gezondere, betere alternatieven voor suiker. Na jarenlang grondig tot zeer grondig onderzoek werd begin jaren tachtig stevia goedgekeurd als officiële zoetstof.

Het is daarna vrij snel gaan rouleren over de gehele wereld, echter duurde het tot december 2011 eer stevia officieel werd toegelaten in Europa. Deze zeer verlate toezegging had te maken met vele misverstanden en ook beweren boze tongen dat het vooral te doen had met onderdrukking van de suikerindustrie die de bui flink zag hangen als stevia eenmaal officieel werd toegelaten.

Toen het eindelijk dan zover was werd stevia al snel bestempeld als „de natuurlijke zoetstof en de nieuwe generatie suiker” en nu dat ook fabrikanten het groene licht kregen, kwamen niet snel na de officiële toelating tal van producten op de markt die waren verrijkt/gezoet met stevia.

Velen denken dat dit pas in 2011 van start ging, maar fabrikanten waren reeds jaren voorafgaande de toelating al bezig met het ontwikkelen van al deze producten zodat deze, eenmaal toegelaten meteen de markt op konden.

Dit vooral om de grote onderlinge concurrentie voor te zijn.
 

STEVIA IS EIGENLIJK EEN KRUID

De zoetkracht komt uitsluitend voort uit de bladeren van de plant.

Deze bladeren kunnen zowel vers als gedroogd worden gegeten.   Door een extractie-proces is ook het mogelijk om de zoete bestanddelen uit de bladeren te extraheren. Dit worden dan zoete componenten die we „steviolglycosiden” noemen. Deze steviolglycosiden bestaan uit een mix van bitter en bitter-zoete stoffen.

De puurheid van deze steviolglycosiden worden met een bepaald percentage aangegeven.

Echter zegt dit percentage totaal niets over de zoetheid en bitterheid. Het zoetste en minst bittere glycoside uit het blad is het zogenoemde Rebaudioside A, afgekort REB A. De puurheid wordt ook bij REB A met percentages aangegeven.

Hoe hoger het percentage, hoe meer zoetkracht.

Als we van echte, zuivere en pure steviolglycoside spreken, begint het percentage altijd vanaf 95%. Alles wat daar onder valt, is aangevuld/opgevuld (bulkmiddelen) 95% is zeer hoog in zoetkracht, maar liefst 400-450%. Door deze enorme zoetkracht zijn er talloze varianten op de markt die beter doseerbaar zijn gemaakt om te consumeren.

Ook moet je echt wel even zoeken naar een steviolglycoside van 100%, deze zijn nauwelijks verkrijgbaar omdat ze niet goed zijn te consumeren vanwege de extreem hoge zoetkracht.

Veel producten die meest zuiver zijn gebleven in productie worden aangevuld met inuline en/of erythritol als bulkmiddel. Deze aanvulling, ook wel „draagmiddelen” genoemd zijn nodig om de hoge zoetkracht af te matten om het geschikt voor consumptie te maken.

Zonder deze draagmiddelen zou de stevia vreselijk bitter-zoet smaken.
Niet veel, maar toch een aantal fabrikanten kiezen ervoor meer te investeren en hun product zo zuiver mogelijk te produceren.

Helaas gaat dit niet op voor het grootste gros aan fabrikanten die er vooral toch hun winst uit willen behalen en het niet zo nauw nemen met regels en wetten maar ook niet met de gezondheid van de consument. Sinds de toelating in 2011 is er dan ook een complete wildgroei ontstaan. Er zijn ontzettend veel producten verkrijgbaar waarop op verpakkingen wordt geclaimd en vooral gesuggereerd dat het product bestaat uit stevia, maar in werkelijkheid maar een klein vleugje steviolglycosiden bevat.

De rest is voornamelijk opgevuld met…..suiker.  
Maltodextrine en isomalt zijn meest gebruikt.
Ook worden kunstmatige zoetstoffen niet vermeden.


STEVIA VERSUS STEVIA

Voor de consument wordt het er in elk geval niet makkelijker op om nu uit te vinden welke stevia nu wel/niet „echt” is en dus wel echt gezond is te noemen. Nu dat stevia eindelijk goed en wel is ingeburgerd lijkt zich een tweede hobbel te zijn ontwikkeld om overheen te gaan: de hobbel van “stevia versus stevia”.

Wat is nu echt? En wat is nu „nep”?

Ik ben ruim twee jaar bezig geweest met onderzoek naar/rondom stevia. Ik nam hier ruim de tijd voor omdat er ontzettend veel informatie vindbaar was op internet maar ook daarbuiten. Info die elkaar vooral tegenspreken. Ik wilde achter de enige echte juiste informatie komen en dit bracht mij vooral naar Amerika waar ik erg veel bruikbare informatie vond middels zeer betrouwbare bronnen.

Ik zelf gebruik stevia overigens al sinds begin jaren negentig. Destijds werd stevia enkel voor uitwendig gebruik in druppelvorm verkocht. Ik gebruikte de druppels gewoon voor consumptie.

Al lang voor dit onderzoek was ik dus reeds bekend met stevia en ook in mijn studie periode in Amerika kwam ik er mee in aanraking. Wat mij voornamelijk opviel tijdens mijn onderzoek, waren de talloze wilde verhalen die zich ten ronde deden.  Het één nog heftiger dan het andere en ook ben ik verhalen tegengekomen waar ik wakker van heb gelegen. Zeer heftige zaken.

Één ding stond bij mij al vrij snel muurvast: in de wereld van stevia is er ontzettend veel gesjoemel, gekonkel en gerommel. 
En dan moet jij er als consument dan ook maar even je eigen conclusie uit trekken. Eigenlijk inderdaad dus onbegonnen werk. Zeker als je nog maar net bent begonnen/bent overgestapt van kunstmatig naar 100% meukvrij, dan kun je nogal eens met een verkeerde pot stevia thuiskomen.

Er zijn ontzettend veel varianten in de omloop die nog geen 2% steviolglycosiden bevatten. Zoals je eerder al kon lezen worden deze producten vooral gemaakt van maltodextrine en/of isomalt.
A
dditieven die nét zo schadelijk kunnen zijn als gewone suiker.
Vooral de vele goedkopere varianten bestaan altijd wel uit voornaam deze bulkmiddelen.
De stevia bladeren zelf zijn eetbaar, maar niet echt handig om te bakken.
Ook als je stevia wilt gebruiken als zoetmiddel in thee en baksels zijn de groene blaadjes al zeer snel erg overheersend en is het zoeken naar een juiste dosering, wat telkens ook verandert omdat het ene blaadje meer zoetkracht (stevioside) bezit dan het andere en het nooit echt tot een vaste dosering kan komen.

Een bewerkingsproces is voor consumptie dus onvermijdelijk.
Het gaat er dus voornaam om HOE dit bewerkingsproces plaatsvind.
Heel veel fabrikanten raffineren er lustig op los.  
Dit is meest goedkoopt en levert ook het meeste winst op.

Echter blijft er van alle zuiverheid en dus gezonde eigenschappen van de bladeren niet veel meer over. Iets wat we uiteraard niet willen en dus ook niet zoeken.  Ook was dit voor mij tot voor kort een waar drama.
Tijdens mijn schrijfperiode van mijn basiskookboek kampte ik daar al behoorlijk mee.

 

STEVIA PRODUCTS

Via via kwam ik onlangs terecht bij Steviaproducts.be. Dit is een jong bedrijf die via een ruim gesorteerde webwinkel stevia producten aanbiedt in meest zuivere vorm.

Mijn interesse was gewekt, met name ook omdat Stevia Products als één van de weinige ook 100% steviolglycosiden aanbood. (Steviala Stevia Star)

Ik nam contact op met Stevia Products en zij boden mij een proefpakket aan, waarmee ik meteen de keuken in ben gedoken. Goede timing, want ik was op dat moment al druk bezig met mijn bakboek.

Ik vond het resultaat ronduit verbluffend. De baksels hadden voor het eerst bij gebruik van enige vorm van stevia eens geen nare bittere bijsmaak! Ook is er ontzettend weinig van nodig, een baksel krijgt een heerlijke zoete smaak.

Bijzonder, want nog nooit eerder was me dit eigenlijk nog gelukt.

Goed, het bakken en de smaak waren dus prima, maar het meest belangrijkste was wel: hoe zit dat nu precies met het bewerkingsproces?

Daar ben ik ook eens goed ingedoken. Niet alleen heb ik bij Stevia Products erg veel informatie opgevraagd, ook ben ik verder gaan spitten bij de „pit” van alles: de fabriek. Hoe vergaat het proces precies? Om het zo duidelijk mogelijk te kunnen weerleggen heb ik een mooi grafiek ter beschikking (zie boven).

Wat gebeurt is dat de steviolglycosiden met behulp van heet water uit de gedroogde blaadjes van de steviaplant wordt gewonnen. Vervolgens worden ze onder continu mengen met heet water gemengd en wordt de gehele partij gereinigd.

Het ruwe extract, ook wel steviol genoemd, wordt vervolgens ingedikt en gefilterd.

Dit filter-en-zuiveringsproces gebeurt via opwarming en toevoeging van 100% zuivere alcohol en/of water. Na dit droog en zuiveringsproces blijft er een wit poeder over wat op poedersuiker lijkt: de zuivere steviolglycosiden. Het bakpoeder wordt verkregen door toevoeging van erythritol ( meest zuiverste vorm,door een 100% natuurlijke fermentatie van GMO vrije maïs) en een kristallisatie.

Dit maakt het poeder meest geschikt voor bakken. Zoals weergegeven op de grafiek, kan je zien dat de bewerkingsprocessen meest natuurlijk en zo zuiver als mogelijk zijn gebleven.

Er is ook geen verdere bijkomstigheid van chemische ellende. Vrij uniek,want meeste stevia producten worden wel chemisch vervaardigd.

Ik ben dan ook erg blij dat ik deze stevia heb gevonden. Inmiddels ben ik al vele testen verder en de baksuiker (Stevia Kristal Sweet XTRA) blijft een topper.

Het geeft geen enkele bittere nasmaak (mits je niet overdoseert) en je hebt er weinig van nodig wat het ook nog eens zeer zuinig in gebruik maakt.

In het artikel „STEVIA : DE DRIE CATEGORIEEN” kun je lezen wat de exacte verschillen zijn tussen „nep” stevia en zuivere stevia, dit kan je helpen om de juiste keuzes te kunnen maken bij het inkopen.

 

 

  Monique van der Vloed         Reacties (0)

Reacties (0)

Geen reacties gevonden.

Meer reacties
Steviaproducts.be gebruikt cookies (en daarmee vergelijkbare technieken) om het bezoek en winkelen bij steviaproducts.be voor jou nog makkelijker en persoonlijker te maken. Met deze cookies kunnen wij en derde partijen jouw internetgedrag binnen en buiten onze website volgen en verzamelen. Hiermee kunnen wij en derde partijen advertenties aanpassen aan jouw interesses en kun je informatie delen via social media. Door verder gebruik te maken van deze website ga je hiermee akkoord. Je kunt je toestemming altijd weer intrekken. Lees meer